Μαρία Μοντεσσόρι

Η Μαρία Μοντεσσόρι γεννήθηκε στην περιοχή Αγκώνα της Ιταλίας. Από μικρή ήθελε να γίνει νοσοκόμα ή δασκάλα. Όταν έγινε 18 χρονών αποφάσισε να σπουδάσει γιατρός.  Το Πανεπιστήμιο Ιατρικής της Ρώμης τη δέχτηκε με μεγάλες επιφυλάξεις καθώς μέχρι τότε δεν δεχόντουσαν γυναίκες σπουδάστριες. Όμως η Μοντεσσόρι από πολύ νωρίς ξεχώρισε. Με πρωτοποριακές ιδέες και διαλέξεις κατάφερε να έχει μία ιδιαίτερα αξιόλογη επίδοση στην ιατρική. Σε ηλικία 26 χρονών όχι μόνο πήρε το πτυχίο της και έγινε η πρώτη γιατρός της χώρας της αλλά διορίστηκε και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο.

Αρχικά δούλεψε ως γιατρός με μικρά παιδιά και τότε διαπίστωσε ότι η ιατρική θα πρέπει να συνεργαστεί με την παιδαγωγική για τη σωστή θεραπεία και ολοκληρωμένη ανάπτυξη των παιδιών.

Ανακάλυψε μέσα από τις σπουδές της τις απίστευτες δυνατότητες του μικρού παιδιού σαν του δοθούν τα κατάλληλα εφόδια στο σωστό χρόνο. Το ονόμαζε “To μυστικό της παιδικής ηλικίας” .

Στις αρχές 20^ου αιώνα δημιουργεί το πρώτο “Σπίτι Των Παιδιών” (Casa Dei Bambini).

Σε μια κακόφημη και ιδιαίτερα φτωχική περιοχή της Ρώμης υπήρχαν πολλά παιδιά των οποίων οι γονείς ανήκαν στην εργατική τάξη, ηλικίας 2-7 ετών που δεν πήγαιναν σχολείο ενώ κυκλοφορούσαν στη γειτονιά έχοντας ενίοτε παραβατικές συμπεριφορές.

Ζητήθηκε από τη Μοντεσσόρι να απασχολήσει δημιουργικά και να εκπαιδεύσει αυτά τα παιδιά. Οι συνθήκες ήταν δύσκολες αλλά τα αποτελέσματα θεαματικά. Είχε περιορισμένο χώρο και ακόμα πιο περιορισμένους πόρους. Φρόντισε αρχικά το περιβάλλον φέρνοντας έπιπλα στο μέγεθος των παιδιών ώστε να ευνοείται η αυτονομία τους και η αυτοπειθαρχία τους. Άρχισε να εισάγει στους μικρούς μαθητές εποπτικά υλικά που έφτιαχνε η ίδια και είχαν βάση την αισθητηριακή εμπειρία και την ενεργή συμμετοχή των παιδιών. Πολύ γρήγορα τα παιδιά άρχισαν να διαβάζουν, να γράφουν, να λογαριάζουν και να αποκτούν αγωγή.

Τα αποτελέσματα στο “ Casa Dei Bambini” ήταν ανέλπιστα καλά. Έκαναν γνωστή την ίδια και τη μέθοδό της παγκοσμίως. Οι ιδέες της επηρέασαν όλο τον κόσμο και άρχισαν να εφαρμόζονται τα υλικά της σε πολλές χώρες και φυλές. Είχε πολλές προσκλήσειςαπό την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία για να επισκεφθεί τα σχολεία και να τους εκπαιδεύσει.

Δεν είχε βέβαια σε όλους την ίδια απήχηση. Η Μοντεσσόρι εκδιώχθηκε και εξορίστηκε από τον Μουσολίνι και από τον Φράνκο στην Ισπανία μιας και δεν έκρυψε ποτέ την απέχθειά της προς τον φασισμό και οτιδήποτε αντιδημοκρατικό και καταπιεστικό.

Στην Ινδία όπου κατέληξε μετά τους εξορισμούς της ήρθε σε επαφή με τον Γκάντι και εξέλιξε ακόμα πιο πολύ την παιδαγωγική της μέθοδο, τις ιδέες της και την προσωπικότητά της.

Από τον θάνατό της μέχρι και σήμερα ο διεθνής οργανισμός (Α.Μ.Ι Association Montessori International) που δημιουργήθηκε, καθοδηγεί και εποπτεύει τα Μοντεσσοριανά σχολεία σε όλο τον κόσμο και κατασκευάζει σε ειδικά εργοστάσια μοντεσσοριανό παιδαγωγικό υλικό.

Λειτουργούν χιλιάδες σχολεία με τη μέθοδο αυτή σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις ηπείρους με πολύ καλά αποτελέσματα. Είναι μία μέθοδος διαχρονικά παγκόσμια ανεξαρτήτου χρώματος, θρησκεύματος, καταγωγής επειδή είναι βασισμένη και ανταποκρίνεται στις αναπτυξιακές ανάγκες και κίνητρα των παιδιών.